Home Columns Charmant

Charmant

Ik was laatst een weekendje in Harlingen, met mijn geliefde. Zómaar, om te vieren dat wij 19 jaar meneer en mevrouw De Kort zijn. Harlingen is, zoals u weet, één van de Friese elf steden. Een stad dus, met een inwonersaantal van 14.755 (peildatum 2019). En wát een leuk stadje, met tal van prachtige oude gebouwen, allerlei innovatieve bedrijvigheid, originele winkeltjes én overal water. Hoewel het een woord is dat normaal niet in mijn vocabulaire voorkomt, omschreef ik Harlingen na deze kennismaking volmondig als ‘charmant’.

Dat zelfde woord kom ik nu ook in Vught tegen. Op grote doeken, die de start van de verkoop en bouw van het Marktveldplein aankondigen. ‘Zorgeloos en gerieflijk wonen, midden in het charmante Vught’, zo schreeuwen die doeken mij en al die andere passanten toe. Die tekst komt ongetwijfeld uit de koker van een gladde marketingmedewerker van de projectontwikkelaar. Vast en zeker iemand die niét in Vught woont. Want, laten we eerlijk zijn: Vught is héél veel, maar Vught is niét charmant. Ik heb in mijn bijna 53-jarige bestaan ook nog nóóit van iemand de reactie gehad, wanneer ik vertelde dat ik in Vught woonde: ‘Oh, Vught. Dat is charmant.’

Ik vind het, als geboren en getogen Vughtenaar, sowieso lastig om mijn geboorteplaats goed te omschrijven. Vught mag dan bijna twee keer zo groot zijn als het genoemde Harlingen, het is en blijft een dorp. Wie naar de stad wil gaat naar Den Bosch, Eindhoven of Tilburg. In Vught is het wél goed toeven. Niet voor niets blijkt Vught in het jaarlijkse onderzoek van Bureau Louter en Elsevier Weekblad als meest aantrekkelijke woongemeente van Brabant uit de bus te komen. Daar kan ik me volledig iets bij voorstellen, al zullen ze daar in dorpen als Oisterwijk en Waalre best een beetje van gebaald hebben. De ontsluiting is goed, met de A2, N65 en het spoor, er is natuur te over, je kunt er op prachtige accommodaties sporten, prima eten en drinken én het parkeren is er nog altijd gratis.

En toch … toch bekruipt me bij het omschrijven van Vught een dubbel gevoel. Ik moet dan altijd een beetje denken aan de superschurk Two-Face, bekend uit de Batman-strips en –  films. Een personage met twee gezichten: een aantrekkelijk en een veel minder aantrekkelijk deel. Want we mogen dan De IJzeren Man, de Vughtse Hei, het oude raadshuis en Kasteel Maurick hebben – om zómaar wat trekpleisters te noemen – de gemiddelde WOZ-waarde is in Vught met 394.000 euro de hoogste van Brabant (Waalre 356.000, Oisterwijk 350.000 euro). En er mogen dan prachtige, riante villa’s en huizen in ons dorp staan, die ongetwijfeld medeverantwoordelijk zijn voor die hoge WOZ-waarde, Vught heeft óók een coördinator armoede, een stichting MariTon die het drukker heeft dan ooit én sinds kort ook een heuse speelgoedbank. Allemaal broodnodig, om te zorgen dat iedereen hier mee kan blijven doen. Noem het de keerzijde van de medaille of het andere gezicht van Vught. Maar noem het niét charmant.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in