Home NOVO3-Live Terugluisteren pilot ‘live’ uitzending Geheugencafé met Trix van Oosteren van team ‘sociale...

Terugluisteren pilot ‘live’ uitzending Geheugencafé met Trix van Oosteren van team ‘sociale benadering dementie’

Het gesprek van woensdag 8 juli jongstleden tussen Marianne van Boxtel en Trix van Oosteren gaat over de ‘sociale benadering dementie’ en is live uitgezonden dóór en ín de studio van NOVO3 in het centrum van Vught. Anneke van Wijmen heeft tijdens de live-uitzending alle vragen verzameld die de luisteraars telefonisch hebben gesteld via het telefoonnummer van NOVO3. Aan het eind van de uitzending geeft Trix antwoord op deze vragen.

Marianne van Boxtel van het Geheugencafé leidt de uitzending en vraagt Trix van Oosteren, casemanager bij Van Neynsel en lid van het team ‘Sociale Benadering bij Dementie’, om de luisteraars uit te leggen wat dit team doet voor de mensen met dementie. Trix legt uit dat de sociale benadering van demente mensen een andere benadering is dan de medische benadering die zij gewend was als casemanager dementie. Bij de medische benadering gaat iemand met (beginnend) geheugenverlies naar een geriater, waarbij de diagnose belangrijk en leidend is. Een casemanager kijkt dan welke stappen er ondernomen moeten worden vanaf de diagnose tot aan de plaatsing in een verpleegtehuis. Bij een sociale benadering is de diagnose van ondergeschikt belang. Het gaat er bij een sociale benadering vooral om wat iemand met dementie nog kan en waar deze persoon zich nog prettig bij voelt en waar de mogelijkheden liggen om het gewone leven nog te blijven leiden. Trix heeft op aanraden van een mantelzorger, het boek aangeschaft van Anne-Mei The met de titel: ‘Dagelijks leven met dementie, een blik achter de voordeur’. Geïnspireerd door dit boek is Trix op een hele andere wijze gaan kijken naar mensen met dementie en inmiddels is ze ook op een andere manier gaan werken met mensen met dementie.

Het doel van de sociale benadering is om mensen met dementie zo lang mogelijk thuis proberen te houden. Als casemanager kijk je heel zakelijk naar het proces. Als medewerker van een team van ‘sociale benadering dementie’ wordt er vooral gekeken wat de specifieke behoeftes zijn van bijvoorbeeld een echtpaar waar één van de partners leidt aan dementie. Dat gaat niet alleen over zorg, want er is meer dan zorg alleen. Eén voorbeeld dat genoemd wordt, gaat over een echtpaar dat, voordat dementie in hun leven trad, regelmatig voor de gezelligheid voor vrienden kookte. Nadat één van de partners getroffen werd door dementie, behoorde het ‘gezellig’ koken voor vrienden niet meer tot de mogelijkheden. Op dat moment gaat het team van de sociale benadering kijken of het voor dit echtpaar nog wel mogelijk is om sámen te koken. Er wordt niet alleen gekeken naar de kommer en kwel die deze mensen overkomt, maar er wordt vooral ingezet op positiviteit. In veel gevallen zijn beide partners in de rouw, zij ervaren namelijk allebei een groot verlies.

Het team ‘sociale benadering dementie’ bestaat uit mensen met een verschillende achtergrond. Trix komt uit de zorg, maar haar collega’s hebben een andere achtergrond. Eén collega heeft humanistiek gedaan, een andere culturele maatschappelijke vorming, natuurgeneeskunde, geschiedenis enz. Iedere ‘deelnemer’, zoals een mens met geheugenverlies binnen het team genoemd wordt, krijgt een persoon toegewezen uit dit team.

De bedoeling van het sociale benaderingsteam is dat mensen langer thuis kunnen blijven wonen en het voor de mantelzorger ook beter vol te houden is. Ook in een situatie dat het onvermijdelijk wordt dat een deelnemer naar een verpleegtehuis moet verhuizen, wil het sociale benaderingsteam ervoor zorgen dat dit middels een ‘zachte landing’ gebeurt. Als mensen iets aan hun brein gaan mankeren, is het belangrijk dat zij zoveel mogelijk ervaren dat ze ‘er nog toe doen’. Mensen met dementie kunnen zich soms terugtrekken, waarbij zij de indruk kunnen wekken dat de dementie toeneemt. Door gesprekken te voeren met deze mensen komt er soms een hele andere reden van het terugtrekken naar boven. In sommige gevallen missen ze hun partner ontzettend, in andere gevallen vergeten ze soms dat hun partner is overleden en op de momenten dat ze dat juist wel beseffen, voelen ze zich dom en dat maakt ze verdrietig. Door in gesprek te blijven met deze mensen, kom je er vaak achter wat het verhaal achter een gedragsverandering is. De geheugenwijzer is een handzaam document. Een van de tips die daarin terug te vinden is, is dat het niet gaat om de waarheid, maar om de waardigheid.

Na afloop van het interview legt Anneke van Wijmen namens de luisteraars nog een aantal vragen voor aan Trix. Eén van die vragen is wat Trix anders is gaan doen sinds zij deel uitmaakt van het sociale benaderingsteam. Trix heeft daarop geantwoord dat zij minder automatisch is gaan denken over welke stappen er ondernomen moeten worden vanaf de diagnose tot aan de opname, maar veel meer handelt vanuit datgene wat een deelnemer (en mantelzorger) nodig heeft om die opname te voorkomen. Het is belangrijk om de deelnemer zijn of haar waardigheid te laten behouden. Zo wordt er ook aandacht geschonken aan het schuldgevoel van de partner wanneer een verhuizing naar het verpleegtehuis onvermijdelijk is. Men kan niets doen aan het schuldgevoel van de partner, maar wel aangeven dat dit gevoel er mag zijn. Gesprekken met lotgenoten dragen hier ook positief aan bij. Iedereen gaat waarschijnlijk op een bepaald moment iets mankeren, maar Trix geeft als tip mee dat het er juist om gaat dat iedereen een persoon met mankementen als ‘mens’ moet blijven zien.

Hier kunt u de live-uitzending van woensdag 8 juli terugluisteren van de pilot van het Geheugencafé met Marianne van Boxtel van de werkgroep Geheugencafé en Trix van Oosteren, casemanager dementie op de locatie van NOVO3 in het centrum van Vught.

Techniek en muziek: Marcel van den Heuvel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in