Home Columns Wat een drukte

Wat een drukte

Theo Vorstenbosch

Cromvoirt werd tijdens de afgelopen evenementen in en rondom het dorp werkelijk overspoeld. Het begon met de Solheim Cup. In onze omgeving, en misschien zelfs in heel Nederland, was die niet zo bekend, maar het bleek een evenement dat wereldwijd aandacht trok en heel veel bezoekers ontving. Enkele maanden van tevoren begon de opbouw van een enorm festivalterrein. Er kwam gewoon een compleet dorp bij. Indrukwekkend wat er allemaal werd neergezet aan tenten, tribunes en voorzieningen. Het was een komen en gaan van zeer grote vrachtwagens. In de week waarin voor de Solheim Cup werd geoefend en gespeeld, maakten de vrachtwagens plaats voor talloze bussen in allerlei soorten en maten: dubbeldekkers, harmonicabussen, luxe bussen enzovoort. Daarnaast waren er ook nog veel wandelaars en oranje fietsen. Het dorp met zo’n 1.200 inwoners (Cromvoirt en de Distelberg) werd overspoeld door zo’n 60.000 of meer golfliefhebbers van over de hele wereld. Gelukkig was er goed nagedacht over de verkeersafwikkeling. Wegen waren afgesloten voor doorgaand verkeer en er was eenrichtingsverkeer ingesteld. De bewoners en iedereen die tijdens die dagen voor werk of iets dergelijks in Cromvoirt moest zijn, kregen doorrijdbewijzen, zodat het dorp voor hen goed bereikbaar bleef. Het enige probleem was dat mensen die dachten er zonder bewijs toch wel doorheen te kunnen, bedrogen uitkwamen. Gefrustreerd moesten zij rechtsomkeert maken, waarna ze het vaak niet zo nauw namen met de snelheidslimieten. Voor de inwoners van Cromvoirt en de Distelberg viel de overlast dus reuze mee, maar het doorgaande verkeer moest noodgedwongen een andere route zoeken. Misschien moeten we dit soort verkeersmaatregelen vaker treffen, maar dan wanneer er géén evenement is. Dan kunnen veel dorpsgenoten een stuk veiliger over straat.

Na de golfwedstrijd, die door de Europese dames werd gewonnen, begon de afbouw van het hele festivalterrein. Het is opnieuw een komen en gaan van die grote vrachtwagens. Tegelijkertijd werden aan de andere kant van het dorp borden geplaatst die het verkeer tijdens IJM Live moesten regelen. Die konden echter niet verhinderen dat het verkeer op de eerste de beste avond van het festival volledig vastliep en men Cromvoirt aan de kant van de IJzeren Man niet in of uit kon. Gelukkig leiden er meer wegen het dorp in en uit, dus dat was voor een paar dagen niet zo’n probleem. Zeker niet omdat veel dorpsgenoten ook op een of meerdere dagen op het festival waren en genoten van de line-up en de prima organisatie. Waar ik me wel over verbaas, is het aantal verkeersborden en maatregelen op het Pepereind en de Boslaan die nergens op slaan.

Er geldt daar nu al twee weken een limiet van 30 km/u vanwege het evenement, terwijl er het grootste deel van de tijd helemaal geen evenement is. Daarnaast geldt er een stopverbod en kan stoppen je een boete van € 120 opleveren. Maar tijdens het evenement staat er een heel lange file met langzaam rijdende of stilstaande auto’s. Dat zou heel wat geld in het laatje van de overheid kunnen brengen. Bovendien blijven alle borden staan wanneer IJM Live niet plaatsvindt, en dat werkt verwarrend. Maar gelukkig zijn we nuchtere Nederlanders: we nemen de informatie op de verkeersborden voor kennisgeving aan en gaan onze eigen weg. Al die verkeersmaatregelen gelden bovendien maar een paar dagen per jaar, en daar komt het dorp wel overheen. Vervelender is het wanneer men na die dagen blijft denken dat de verkeersborden in het dorp er niet toe doen. Voor delen van verschillende straten in Cromvoirt geldt een parkeerverbod. Dat wordt vaak niet nageleefd, met als gevolg dat voetgangers geen ruimte meer hebben en steeds de straat op moeten in plaats van door de veiligere bermen te kunnen lopen. Om maar niet te spreken over de borden met 30 km/u die nogal eens over het hoofd worden gezien. Die borden bij de IJzeren Man staan er misschien voor niets, maar de borden in Cromvoirt echt niet.