Home Columns Wandeldier

Wandeldier

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Ton-de-Kort-2.png

Wanneer u deze tekst leest is het minimaal zaterdag 2 januari, 2021 dus. Dan kan ik dus niet veel anders doen dan u hierbij het allerbeste toewensen, voor het pas begonnen jaar. Ik had me eigenlijk voorgenomen om mijn volgende bijdrage te schrijven met als pakkende kop ‘Lieve Bregje’ en daar een stevige verhandeling over de ingrijpende gevolgen van de lokale herindelingsverkiezingen van te maken. Toen ik mijn naam echter aantrof achter de datum 2 januari kon er een ferme streep door dat idee. Aan het begin van een nieuw kalenderjaar ontkom je er immers niet aan om je licht te laten schijnen over het voorbije jaar.

2020 gaat voor veel mensen met een zwart of toch minimaal grijs randje de geschiedenisboeken in. We weten allemaal wat daar de oorzaak van is. Aan dat c-woord wil ik op deze plek dan ook geen woorden vuilmaken. Ik ben me de afgelopen dagen hardop gaan afvragen wat we uit 2020 nu eigenlijk mee zouden moeten nemen naar 2021. Eerlijk is eerlijk: dat is geen indrukwekkend lang lijstje geworden. Wat ik persoonlijk zeker wél mee ga nemen naar 2021 is wandelen. Wandelen? Ja, wandelen. Een lichamelijke activiteit die ik jarenlang alleen met oude mensen heb geassocieerd en waaraan ik mezelf dan ook niet zo snel zag deelnemen. Ik pakte tien keer liever de fiets – of eerder nog: de auto – om me van a naar b te verplaatsen. Wandelen deed ik hoogst zelden.

Totdat … dat c-woord de kop opstak. Ik was toen, medio maart, al wel een tijdje bezig met wat meer te bewegen. Ik had zowaar een stappenteller op mijn telefoon geïnstalleerd en me voorgenomen om dagelijks minimaal 6000 stappen te maken. Met mijn veelal zittende beroep kwam dat neer op een uurtje actief bewegen per dag. Dat ritme bleek redelijk vol te houden. Elk uur even achter de laptop uit, boodschappen doen met de fiets, af en toe even op de hometrainer: die 6000 stappen haalde ik wel. Elke dag dat me dat lukte kreeg ik in mijn app een sterretje en dat werd het begin van een reeks. Inmiddels is die reeks 491 sterretjes lang. Dat komt er in de praktijk op neer dat ik sinds 30 augustus 2019 elke dag onafgebroken die 6000 stappen heb gemaakt, óók op kerstdagen en nieuwjaarsdag.

Tegenwoordig is onze dagelijkse wandeling – mijn geliefde echtgenote gaat vaak lekker met me mee – een welkome onderbreking van het verplichte thuiswerken. Dat doe ik al sinds de entree van het c-woord in ons land. Toen heb ik me wel direct voorgenomen om wat méér stappen te gaan maken. En dus loopt de teller sinds 15 maart 2020 structureel voorbij de 10.000 stappen. Die maak ik inmiddels alweer 292 dagen op rij. En het doet me deugd om te zien dat er steeds méér mensen ’s avonds of in het weekend even een uurtje – of twee – gaan wandelen. Wandelen ontspant, onthaast én ik ben er bijna 20 kilo mee afgevallen ondertussen. Een wandeldier – zoals het Ministerie van VWS op bijgaande afbeelding uitdraagt – zal ik mezelf nog niet noemen. En in zo’n kersttrui als op deze foto zullen jullie me al helemaal niet door de Vughtse straten zien struinen. Dat beloof ik hierbij plechtig!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in